مقدمه: موفقیت در حوزه درمان به دلیل مشکلات اقتصادی و کمبود منابع به مدیریت درست و مناسب هزینه‌های آن بستگی دارد. یکی از مواردی که می‌تواند در رابطه با این موضوع مؤثر واقع شود توجه به روش بهایابی مناسب است که اطلاعات حاصل از آن مبنای تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی قرار می‌گیرد.   
روش پژوهش: ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع پژوهش­های ﮐﺎرﺑﺮدی اﺳﺖ و ﺑﻪ‌ﺷﯿﻮه ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ و ﻣﻘﻄﻌﯽ انجام ﺷﺪه اﺳﺖ. برای گردآوری داده­ها از روش­های کتابخانه­ای و میدانی استفاده شده است. در این پژوهش بهای ﺗﻤﺎم‌ﺷﺪه 9 مرکز فعالیت بخش اطفال ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‌های بهایابی سنتی و بر ﻣﺒﻨﺎی ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ زمان­گرا محاسبه شد. برای بررسی تفاوت معنی‌داری بین روش‌های محاسبه بهای تمام‌شده خدمات از آزمون ناپارامتریک یو من-ویتنی استفاده شد.
یافته‌ها: یافته­های پژوهش نشان داد که بین محاسبه بهای تمام‌شده خدمات به روش بهایابی سنتی و روش بر مبنای فعالیت زمان­گرا تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. بهای تمام‌شده خدمات درمانی ارائه شده به وسیله بخش اطفال بیمارستان شهید صدوقی یزد با استفاده از روش بهایابی بر مبنای فعالیت زمان­گرا در سال 1395، معادل 143ر722ر979ر34 ریال و هزینه ظرفیت بلااستفاده آن معادل 063ر562ر986ر4 ریال است. افراد مازاد رسته­های خدمات پزشکی اصلی، پزشکی مشاور، دستیاری، کارورزی، پرستاری و دفترداری، به‌ترتیب، 72/3، 10، 38/33، 52/8، 75/6 و 21/0 نفر شناسایی شد.   
نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای هزینه ظرفیت بلا­استفاده نسبت به بهای تمام شده خدمات، پیشنهاد می‌شود با بکارگیری فن مهندسی ارزش، هزینه‌های منابع استفاده‌نشده کاهش داده شود. هم‌چنین، می‌توان با تجدیدنظر در ساختار نیروی انسانی، چند تخصصی‌کردن کارکنان، برنامه­ریزی مناسب­تر و حذف فعالیت­های بدون ارزش‌افزوده هزینه‌ها را کاهش و کارایی را افزایش داد.